काठमाडौँ- दार्शनिक सुकरातको घरमा बिहानदेखि साँझसम्म सत्सङ्गका लागि ताँती लागिरहन्थ्यो ।

सुकरातकी पत्नी कर्कश स्वभावकी थिइन् । उनी बेकारका मानिसले आफ्नो घरमा अड्डा जमाएका छन् भन्ने सोच्थिन् । बेला बेलामा सुकरातसँग रुखो व्यवहार गर्थिन् । यो कुराले सुकरातलाई दुःख लाग्थ्यो ।

एक दिन सुकरात मानिसहरुको माझमा बसेर कुरा गरिरहेका थिए । त्यसै बेला उनकी पत्नीले छतबाट उनीहरुमाथि फोहोर पानी फ्याँकिदिइन् । यतिले मात्र नपुगेर उनीहरुलाई नालायक भनेर गाली पनि गरिन् ।

उपस्थितहरुलाई आफ्नो अपमान भएको अनुभव भयो । सुकरातलाई पनि पत्नीको यो व्यवहार नराम्रो लाग्यो । तर उनले उपस्थितहरुलाई अत्यन्तै धैर्यसँग भने— ‘तपाईंहरु सबैले सुन्नुभएकै होला, जुन गर्जिन्छ त्यो बर्सिन्न । तर आज मेरी पत्नीले गर्जिने र बर्सिने सँगसँगै गरेर उपरोक्त भनाइलाई झुटो बनाइदिइन् ।’

सुकरातको विनोदले भरिएका यी शब्द सुन्ने बित्तिकै तमाम मानिसको क्रोध शान्त भयो । उनी पुनः सत्सङ्गमा लिप्त भए ।

सुकरातको धैर्य देखेर उनकी पत्नी चकित भइन् । त्यसै दिनदेखि उनले आफ्नो स्वभाव बदलिन् र आउने मानिसहरुको सत्कार गर्न थालिन् ।

साभार : ‘विश्वका उत्कृष्ट प्रेरक प्रसङ्गहरु’ पुस्तकबाट